BU VAZGEÇİŞ NEREYE?

Sıkışmış, sıkıştırılmış hissediyorum. Yeni taşınılan bir evde hiçbir odaya sığamayan bi koltuk, kenarda unutulan bi sehpa gibi. Ölümden korkmuyorum ama sıkışmışlık hissi ölümden de beter. Ölüm kötü değil aslında sadece bir sessizlik anı. Çoğu zaman kulakları sağır eden sessizliklere şahit oldum. Islatmayan yağmurlara, temizlenmeyen kirlere, ayakları yere basarken uçabilen canlılara, gözleri olduğu halde göremeyenlere, kalbi“BU VAZGEÇİŞ NEREYE?” yazısının devamını oku

İÇİM UYKUSUZ EN SEVDİĞİM GÜNDÜZE

Hırsla bir kalem arıyorum ama önce kendime bile uzak olması gerekirmiş gibi hissettiğim bir sayfa bulmaya çalışıyorum. Evet her şeyi yazdığım ama her şeyden de uzak olduğum bu sayfa bu kalem bazen en çok bana düşman, bana pervasız. Artık düşünmeden yazmak istiyorum, diyorum. Düşünmeden. Mümkün değil diyor bana bakan iki pencere pervazı, mümkün değil. Çünkü“İÇİM UYKUSUZ EN SEVDİĞİM GÜNDÜZE” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın