BU VAZGEÇİŞ NEREYE?

Sıkışmış, sıkıştırılmış hissediyorum. Yeni taşınılan bir evde hiçbir odaya sığamayan bi koltuk, kenarda unutulan bi sehpa gibi. Ölümden korkmuyorum ama sıkışmışlık hissi ölümden de beter. Ölüm kötü değil aslında sadece bir sessizlik anı. Çoğu zaman kulakları sağır eden sessizliklere şahit oldum. Islatmayan yağmurlara, temizlenmeyen kirlere, ayakları yere basarken uçabilen canlılara, gözleri olduğu halde göremeyenlere, kalbi“BU VAZGEÇİŞ NEREYE?” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın