BİTERSE SAYFALARIM?

İçimdeki özlemi bir kuşa benzetiyorum. Önce kalbime koyuyorum, duramıyor, kalbim küçük geliyor bu özleme. Elime alıyorum sığmıyor, büyüdükçe büyüyor. Yorgunluğumun içinde bakışlar benim içime içime batıyor artık. İçimdeki yaşlı teyze dizini ovuyor, yorgun bakışları martılara takılı kalıyorken kendisi düşüncesinde boğulu kalıyor. ‘Her şeye kafa yoranın kalbi yorulur… Kalp yorgunluğun ve yüz solgunluğun yoğrulup sana yol“BİTERSE SAYFALARIM?” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın